DECINE

SHERLOCK HOLMES

2010-01-18T19:30:00.001+01:00

JUNO

2009-12-08T18:12:00.009+01:00

A pesar de ser unha comedia, o asunto que trata é serio: o embarazo non desexado dunha rapaza de 16 anos é o tema principal desta película. Vai ter que tomar decisións importantes, e antes que nada decantarse pola opción do aborto ou non. A opción que elixe non vai ser un camiño doado, ningunha delas o sería.

Para entrar en materia o tráiler, premendo na imaxe:

Proposta para 4 Oscars, finalmente gañou o do mellor guión orixinal (Academy Award Winner for BEST ORIGINAL SCREENPLAY).

E falando dos Oscars, apetéceche axexar na páxina oficial ?

A web oficial da película en español: http://www.fox.es/juno/

A web oficial en inglés: http://www.foxsearchlight.com/juno/

Estas dúas páxinas non son exactamete iguais, polo que poden complementarse.

CONTO DE NADAL, Charles Dickens

2009-11-15T20:28:00.000+01:00

Celda 211

2009-11-08T20:11:00.006+01:00

Algúns datos sobre a película: Celda 211 España/Francia 2009.

Xénero e duración: Thriller, 110'.

Dirección: Daniel Monzón.

Intérpretes: Luis Tosar (Malamadre), Alberto Ammann (Juan Oliver), Antonio Resines (Utrilla), Marta Etura (Elena), Carlos Bardem (Apache), Manuel Morón (Almansa), Luis Zahera (Releches), Vicente Romero (Tachuela), Fernando Soto (Armando), Manolo Solo (director do cárcere).

Desde o 6 de novembro está nos cines esta película, que ten bastante boa crítica (entretenida, intensa, ritmo trepidante.

Está basada na novela de Francisco Pérez Gandul, que é éste que vedes á dereita.

Se premes sobre a foto poderás ler un artigo sobre él, en relación ao premio Memorial Silverio Cañada á mellor primeira novela negra.

O argumento: Un funcionario de prisións que empeza a traballar nun centro penitenciario de Sevilla o mesmo día que se produce un motín de presos perigosos. Alí dentro, terá que facerse pasar por un deles, xa que se o descubriran a súa vida correría perigo. Usará a súa intelixencia para poder sobrevivir.

A película ten a súa propia páxina web onde podes ver o tráiler, fotos, críticas, etc.

http://www.celda211.com/

Entre o equipo de actores destaca Luis Tosar, que parece merecer especial mención non só por ser galego, senón por interpretar moi ben o personaxe de Malamadre, un preso moi perigoso líder da revolta no cárcere.

Ten ás costas un montón de traballos no teatro e no cine, e para que vos enteredes, remítovos á seguinte dirección:

http://culturagalega.org/avg/persoas_detalle.php?Cod_prsa=34&busca=luis%20tosar

CINEUROPA

2009-11-08T19:40:00.003+01:00

Unha das citas que os cinéfilos temos en novembro é Cineuropa. Un ano máis poderemos gozar dun programa cunha selección de títulos de gran calidade, entre os que queremos destacar dous.

O club da calceta (2008) de Antón Dobao, adaptación da novela homónima de María Reimóndez, que tanto éxito tivo no club de lectura de adultos o pasado curso.

Le hérisson, (2009) de Mona Achache, adaptación libre de A elegancia do ourizo, a marabillosa novela de Muriel Barbery.

Non deixes de ver estas películas, seguro que paga a pena. Se queres mercar a túa entrada pica aquí.

Do cómic ao cine?

2009-10-25T22:44:00.004+01:00

Penso que todos coñecedes a Titeuf: cómics, serie televisiva, xogos para diversas "maquinetas" e, o próximo ano, parece que unha película para a gran pantalla.

Á súa panda tamén a coñeceredes

Se ata agora non o coñeciades, de agora en diante seravos imposible, porque penso que ha ter algún protagonismo na nosa exposición Expocómic 2009 . Cando te achegues a ela, has saber do que falo.

O autor deste cómic chámase Zep e é este home da foto.

E xa non me vou liar máis, que hoxe fáltame tempo, pero déixovos unha páxina web moi chula, con información para os que se defendan en francés e queiran practicalo. Non sufrades por adiantado que tamén hai unha en castelán. En galego non atopei.

http://www.zeporama.com/

http://www.guiadelcomic.com/comics/titeuf.htm

Tamén vos deixo un vídeo de Zep anunciando o citado filme, un pouquiño máis abaixo.

Ata outra!

Zep, O autor de Titeuf anuncia unha película sobre o coñecido personaxe de cómic!

2009-10-25T22:43:00.001+01:00

ÁGORA

2009-10-08T18:34:00.006+02:00

Por fin chega Ágora, a esperada película de Alejandro Amenábar. A historia desenvólvese en Alexandría (Exipto), no ano 391 d. C., unha cidade sacudida polas revoltas relixiosas. A protagonista é a astrónoma Hypatia Morla, quen loita por protexer a sabiduría que encerra a Biblioteca de Alexandría.

REMATADO O CURSO...

2009-06-22T08:35:00.005+02:00

Rematado o curso chegan as merecidas vacacións: o mellor tempo para dedicar á lectura e ao cine (ademais de outras actividades e inactividades, claro). Aproveitemos estes días para ir ao cine e comprobar se nos gustan ou non as adaptacións cinematográficas dalgunhas obras literarias. Comezamos polas que xa non son novidade:

Crepúsculo, de Catherine Hardwicke, adaptación da novela do mesmo título de Stephenie Meyer, conta a relación amorosa entre unha adolescente e un mozo vampiro, cos perigos que isto entraña.
La brújula dorada, de Chris Weitz, adaptación da primeira entrega dunha triloxía de Philip Pullman. A historia xira entorno a unha nena que viaxa ao Polo para salvar a un grupo de rapaces, vítimas dunha organización.
Slumdog Millionaire, está baseada na novela Q&A de Vikas Swarup. Conta a historia dun rapaz que se convirte en millonario grazas a un concurso de televisión.

E pasamos ás estreas:

Corazón de tinta, de Iain Softley, adaptación da novela homónima de Cornelia Funke, a primeira dunha triloxía. Está protagonizada por un pai e a súa filla, dous grandes lectores, que teñen o poder de facer reais os personaxes das súas lecturas.
Los hombres que no amaban a las mujeres, de Arden Oplev, primeira entrega da triloxía Millennium de Stieg Larsson. Presenta todos os elemntos que farán da película un éxito: trama detectivesca, asasinatos, corrupción...
E proximamente teremos nos cines a sexta entrega de Harry Potter (O misterio do príncipe). Cita ineludible para os millóns de seguidores deste personaxe de J.K.Rowling, que marcou un antes e un despois na literatura xuvenil.

Finalmente unha recomendación moi especial : Los mundos de Coraline de Henry Selick, unha historia fascinante que mistura a inocencia, o humor e o macabro, ao máis puro estilo de Tim Burton.

Priscilla, raiña do deserto.

2009-06-14T22:45:00.007+02:00

Agora que nos imos ir de vacacións unha suxerencia para viaxar: un ómnibus.

Na película que nos ocupa os protagonistas tamén utilizan este medio de transporte, pero non para ir de vacacións.

Dous Drag-Queens e un transexual atravesan o deserto para acudir a unha oferta de traballo nun hotel. Recorren en ómnibus (a "Priscilla" en cuestión) Australia dende o sur ao norte, dende Sidney ata Alice Springs. Algunha xente recházaos e arremete contra eles, mentras que outros acéptanos e divírtense conversando con eles. É así como en cada parada, os amigos montan un espectáculo que ás veces recibe ovacións e outras teñen que escapar para non ser apaleados.

Situacións divertidas non faltan e tenrura tampouco.

As reaccións que observamos na película son as que podemos observar na sociedade que nos rodea, as que podemos ter nós mesmos ante outros que se senten e amosan abertamente coma diferentes, non estandarizados. Que será o que produce que algúns reaccionen negativamente, incluso agresivamente, ante persoas que tentan ser honestas consigo mesmas e tentan alcanzar a felicidade coma calquera? Será temor ao descoñecido? Ou temor a que outros teñan a valentía que supón encarar situacións difíciles contra vento e marea?

Prexuiciosa e intolerante humanidade!

Queres viaxar un pouquiño por Australia e Oceanía en xeral? Preme no koala.

Tierra / Earth

2009-06-06T19:07:00.005+02:00

Aunque falté a mi cita el pasado fin de semana, aquí estoy con otra sugerencia. En esta ocasión la sugerencia en castellano, ya que la utilizaréis en el aula, en la clase de Lengua Castellana: el artículo, las direcciones web y la película.

Alastair Fothergill, el director de esta película, nos hace vibrar con el resultado de 5 años de trabajo filmando en 26 países diferentes.

La protagonista absoluta la Tierra y, no menos importantes, unos enternecedores actores secundarios: una familia de osos polares en el Ártico, una elefanta y su cachorro en el desierto de Kalahari, y una ballena jorobada y su cría de cinco meses, entre otros.

Esta película producida por la BBC nos traslada desde el Polo Norte hasta la Antártida, siguiendo el rastro del Sol.
En palabras del director, su pretensión no ha sido la de transmitir ningún mensaje sino mostrar sin efectos artificiales el "espectáculo de la naturaleza" a todo el mundo, puesto que "no es fácil que la gente se preocupe si no conoce a los animales y no sabe lo que les pasa".

Las imágenes son impactantes y me quedo corta. Las cámaras utilizadas y la maestría con que han sido utilizadas y dirigidas consiguen dejarnos sin habla. El tráiler puede servir para tener una ligera noción de lo que pretendo expresar. La música complementa perfectamente el conjunto.

La siguiente dirección web es el sitio oficial de la película y aparte de información sobre la cinta, tiene un material y recusos para educadores (madres, padres, profesorado, ...) realmente interesante.

http://www.disneylatino.com/FilmesDisney/disneynature/latierra/

Y otra no menos interesante, la que le dedica la BBC:

http://www.bbcearth.com/

No hará falta que os diga que tenéis la película a vuestra disposición en la biblioteca.
Os dejo ya con el prometido tráiler y con vuestras reflexiones.

Planet Earth Long Trailer

2009-06-06T19:06:00.001+02:00

Alucinante, ¿no?

CURTAMETRAXES GALEGAS

2009-05-24T14:33:00.026+02:00

A distribuidora Gallaeciacinema presenta na súa colección "Galicia de cine" unha selección dalgunhas das mellores curtametraxes do panorama cinematográfico galego. Os oito títulos que compoñen este DVD son:
1. A teoría do espello de Pedro Alonso Corredoira, unha historia que se integra dentro do xénero de ciencia ficción, e na que a morte resulta ser unha vía de fuxida da "máis cruenta das torturas: a memoria". O 31 de decembro do ano 2001, xusto un segundo antes da chegada do capicúa 2002, o tempo comeza a ir cara atrás.

2. Coruña imposible de Paco Rañal (1995), unha curta de dez minutos en B/N, na que o protagonista vive unha inesperada situación que vai da comicidade máis sinxela ao impactante final, nun angustioso pesadelo que non ten fin. Non vos perdades a sensación de vertixe das imaxes finais e a relación da historia cos espazos imposibles de M.C. Escher.

3. El fruto del tedio de Rubén Coca (2001) conta a decisión de dous amigos de cambiar de banco no parque no que pasan o tempo, para así cambiar de perspectiva. Xa o título desvela a dificultade para romper coa rutina e tomar decisións realmente importantes.

4. Metamorfosis (2004) de Fran Estévez, baseada no conto de Franz Kafka, é unha curta que se centra na relación de Gregor Samsa (do que só se escoita a súa voz en off) e a súa irmá Gretel (á que corresponden as imaxes). Cunha estética claramente expresionista, a rodaxe durou oito días e o resultado é unha brillante combinación de imaxes e debuxos (do propio Estévez) en branco e negro e o paso á cor nas localizacións de exteriores.

5. Minas (2003) de Daniel de La Torre. A historia desenvólvese no ano 1938. Un soldado falanxista, fuxindo dunha emboscada, intérnase nun campo de minas. Caerá na trampa e entrará nuha espiral de medo, desesperación e soidade. Salienta na curta o bo facer do único actor que aparece en escea e a marabillosa voz de Uxía Senlle recreando o poema de Celso Emilio Ferreiro Eu en ti.

6. Minotauromaquia. Pablo no labirinto (2004) de Juan Pablo Etcheverry, con música de Stravinsky, unha recreación animada en plastilina do peculiar mundo pictórico de Picasso. Algunhas das figuras máis emblemáticas do Guernica, As señoritas de Aviñón, o neno vestido de pierrot e outros moitos deben fuxir do cruel e ameazante Minotauro que persegue a Pablo polo labirinto.

7. Os Crebinsky de Quique Otero (2002) co aire do cine mudo, presenta as aventuras e desventuras dunha estraña parella de irmáns, os Crebinsky, que viven da creba na Costa da Morte. Recollen na praia todo canto a marea achega á beira e un día comproban que están de sorte... É unha disparatada historia chea de humor na que a música tamén xoga un papel fundamental, e da que temos unha esperada continuación nuha longametraxe: Os Crebinsky. O filme.

8. Una luz encendida (1999), a novena curtametraxe de Alber Ponte (1999), é un drama protagonizado por unha parella nova, ilusionada por un premio millonario. Pero os cartos non son o máis importante nunha relación, e os soños pódense romper de moitas maneiras.

Calquera destas curtas merece a nosa atención tanto polas súas coidadas realizacións como polos temas que abordan: o paso do tempo, a soidade, a incomprensión, a inadaptación, a indecisión, a guerra, a supervivencia, o desengano, os soños... e tantas outras cuestións que a todos nos afectan nalgún momento da nosa vida.

Paris, Je t'aime trailer

2009-05-17T14:11:00.001+02:00

O trailer está en inglés con subtítulos en francés, pero téndelo en español no link (o corazón) á páxina web da película en español.

Paris, je t'aime.

2009-05-16T18:14:00.019+02:00

París, de sempre coñecida como a cidade do Amor, sirve de inspiración para esta película.

Onde podería xurdir ou rematar unha historia de amor?

Aquí?

Ou ... aquí?

Se cadra nesta esquina?
Ou nalgún destes outros recunchos?

Paris, je t'aime é una película francesa dirixida por varios directores de distintas nacionalidades . Está composta de dezaoito curtametraxes, e en cada unha delas temos un telón de fondo distinto, lévannos dun barrio a outro de París. Diferentes historias sobre alegría, encontros inesperados, separacións. etc. Amor e desamor que rega rúas, cafés, metro, ... A cidade latexa.

Aquí tendes especificadas cada unha das historias

Tuileries de los hermanos Coen.
Place de Victoires del japonés Nobuhiro Suwa.
Quartier des Enfants Rouges de Olivier Assayas
Le Marais del director norteamericano Gus Van Sant.
Quais de Seine escrito por Paul Mayeda Berges y dirigido por su esposa la directora Gurinder Chada.
Barrio latino realizado por Fred Auburtin et Gérard Depardieu y escrito por Gena Rowlands.
Tour Eiffel de Sylvain Chomet.
Quartier de la Madeleine dirigido por Vincenzo Natali
Pigalle realizado por Richard LaGravenese
Faubourg Saint-Denis dirigido por Tom Tykwer
Bastille escrito y dirigido por la española Isabel Coixet.
Porte de Choisy del director australiano Christopher Doyle
14e arrondissement de Alexander Payne
Loin du 16e de los brasileños Walter Salles y Daniela Thomas.
Parc Monceau por el director mexicano Alfonso Cuarón.
Montmartre dirigido por el director francés Bruno Podalydès.
Place des Fêtes de Oliver Schmitz Père-Lachaise del director Wes Craven.

Aquí vos queda un link a web da película

A flor máis grande do mundo, José Saramago

2009-05-08T17:53:00.006+02:00

Fermoso e sinxelo relato de José Saramago que Juan Pablo Etcheverri converteu nunha magnífica curtametraxe de animación premiada co Premio Goya 2007.

Nela escoitamos a agarimosa voz de Saramago que confesa, case con pudor, as súas dificultades para escribir historias para nenos pois

"deben escribirse con palabras moi sinxelas, porque os nenos, ao seren pequenos, saben poucas palabras".

A curta, fiel ás palabras do autor, nárranos unha historia sen palabras: un neno, unha familia, unha urbanización, asfalto, grúas, ruido e unha fuxida cara ao descoñecido: un río, unha ladeira, unha flor case morta.

O neno loita pola súa flor, fai unha e mil viaxes ao río para salvala, e ela medra e medra ata protexer ao neno esgotado coa súa sombra e coa calor dun gran pétalo perfumado con todas as cores do arco iris.

E de novo escoitamos a José ao remate da historia invitando aos nenos a escribila con palabras máis sinxelas:

"Quen me di que un día non lerei outra vez esta historia, escrita por ti que me les, pero moito máis bonita?..."

Unha fermosa oportunidade para traballar cos nenos o respecto pola natureza e o medio ambiente, o amor pola beleza e polas historias emotivas e sinxelas.

Unha magnífica oportunidade para aceptar a invitación de Saramago e animar aos rapaces a escribir esta historia coas súas palabras, sinxelas, para nenos...

En América - Jim Sheridan

2009-05-03T20:17:00.012+02:00

Tengo que decir en primer lugar que me quedé un poco desconcertada con la cinta. Lo que creí que era una película para el disfrute del público infantil, me pareció más una película para ver a partir de cierta edad o al menos desde un ángulo o actitud diferentes a la del mero disfrute.

Mi experiencia fue la de intentar ver la película con un público compuesto por una niña de 7 años y dos de 12, pero el intento se quedó justamente en eso, ya que tuvimos que dejarlo (afortunadamente era un DVD): a la de 7 se le hacía bastante extraña e inquietante y las dos mayores se sentían un poco incómodas ante ciertas escenas y no acababan de entender "de qué iba" el fondo. Resultado, aplacé lo de verla para un momento en el que estuviera sola y poder hacer el comentario de la misma en nuestro blog. Tengo que añadir que la experiencia podría no resultar igual para todos, de hecho está recomendada para mayores de 7 años.

Volví a retomar la película y aunque la ví con un nudo en la garganta hasta casi el final, tengo que reconocer que es de las que llegan adentro. Jim Sheridan creció en Irlanda junto a su hermano Frankie, que murió de un tumor en la cabeza, hizo esta película en memoria de este hermano y podríamos decir que algo de ésto se refleja en la película.

La sinopsis: Un matrimonio irlandés se instala con sus dos hijas en Nueva York, en un edificio dantesco que tratan de transformar en un hogar agradable y acogedor. Su situación económica es angustiante y un hecho trágico de su pasado les persigue. No parece que las niñas sean del todo conscientes de esta difícil situación, pero todo parece estar abocado a la desgracia. Hasta que Mateo, un vecino del edificio, entra en sus vidas. Y, poco a poco, va asomando un rayo de esperanza, aunque no se puede hablar de "happy end".

LA CASA DE MI ABUELA

2009-04-25T19:08:00.006+02:00

La casa de mi abuela é unha película-documental de Adán Aliaga (en valenciano e castelán, 2005). En palabras do director non é exactamente un documental, el prefire a denominación "cine real". Segundo afirma na páxina oficial da película: "Se trata de ficción que supura realidad en cada secuencia".

A historia está protagonizada por Marita, unha muller de 75 anos, viúva, de San Vicent del Raspeig (Alacante). Vive soa, preto da vía do tren, na mesma casa desde que casou, hai xa 52 anos. A presentación da súa vida cotiá abrangue esceas tan simples como os recados, a alimentación do can, as tarefas do fogar, o aseo persoal, a súa loita por desratizar a casa, a relación coas amigas, a misa na tele, uhna cabezadiña no sofá, a calor do Levante, o cansancio, a idade e, por suposto, o coidado da súa neta Marina que ao comezo da película ten 6 anos. A vitalidade da nena, as súas travesuras e rebeldía, a súa curiosidade e inxenuidade provocan momentos de risa e distensión (que xa se albiscan na primeira secuencia na que vemos a Marina achegando lentamente un dedo a un cartel onde se pode ler "Non tocar. Perigo de morte")

A monotonía e a rutina rematan o día en que os fillos de Marita deciden que é mellor vender a casa para que se constrúan pisos de protección oficial. Deste xeito a estartelada vivenda da avoa pasará a ser un fogar acolledor e confortable.

Esta historia intimista, tenra e dura a partes iguais, ten de especial que Marita é a avoa do propio Adán Aliaga, e Marina é a súa curmá pequena. Por suposto todo o que se conta na película é real e mesmo podemos ver, nos Extras, cómo é a nova vivenda. O director fai unha especie de collage, misturando secuencias filmadas en diferentes anos, alterando a orde cronolóxica. Define a súa obra como unha viaxe emocional na que imaxes, sons e música teñen igual protagonismo.

En só 80 minutos faise un repaso a temas tan complexos como o conflito xeracional, os cambios na educación, a fe relixiosa, a dependencia das persoas maiores, a contaminación (na zona hai cementeiras e fábricas de amianto), a amizade, a soidade, o urbanismo, a inseguridade e outras moitas cuestións que ben merecen unha reflexión na aula.

La casa de mi abuela gañou ata o de agora un número moi destacado de premios, feito que confirma a calidade desta máis que recomendable obra. Se queres aprender e disfrutar pasa pola biblioteca e pide esta película.

Azur y Asmar

2009-04-17T21:54:00.004+02:00

Érase una vez Azur, rubio y de ojos azules, hijo de un terrateniente. Y Asmar, moreno y de ojos negros, hijo del ama de cría.

Crecen como hermanos en un país verde y floreado, hasta que la vida les separa brutalmente.

Pero, Azur no olvida a sus compañeros de la infancia ni las historias de hadas de su ama de cría. Crece y decide ir al país de sus sueños en busca del Hada de los Djinns.

Reencuentra a Asmar que también ha decidido buscar y conseguir encontrar el hada luchando contra los peligros y los encantamientos del país de las maravillas.

¿No suena genial? Si te animas a vivir esta aventura junto con Azur y Asmar, no tienes más que acercarte a nuestra Biblioteca y pedir esta película. El sapo Manolo la incluyó en la última lista de la compra.

Mientras tanto te propongo algo muy divertido, hay una página web en la que puedes disfrutar de divertidas actividades, escuchar la música de la película, ver los decorados, descargar fondos de pantalla y enterarte de "cosillas".

Nota para profesores y padres: hay un apartado muy interesante con actividades para Educación Primaria y Secundaria.

Para acceder a esta página pulsa en la siguiente imagen

Para ir haciendo boca disfruta del trailer de la película. Sólo tienes que "darle al play".

Azur y Asmar - Tráiler en español

2009-04-17T20:18:00.001+02:00

100 imprescindibles

2009-03-29T18:20:00.005+02:00

CEN PELÍCULAS QUE HAI QUE VER ANTES DE MORRER.

ESTADES DE ACORDO? SOBRA ALGUNHA? CAL FALTA?

100 PELÍCULAS IMPRESCINDIBLES!

TRABALLANDO

2009-03-23T18:04:00.004+01:00

Estamos traballando no blog de cine.

Pronto veredes os resultados.

Saúdos.